و آن روز كه [ گرد ] ( 1 ) كنيم ايشان را جمله ، پس گوييم آنان را كه انباز گرفتند بر جاى خود باشيد شما و انبازان شما . جدا كرديم ميان ايشان [ و ] ( 2 ) گفتند انبازان ايشان ما را نپرستى ( 3 ) . بس است خداى گواه ميان ما و ميان شما اگر ( 4 ) ما از پرستش شما غافل شديم . [ 137 - ر ] آن جا بيازمايد هر كسى آنچه در پيش او افگنده بود ، و باز برند ايشان را با خدايى كه خداوند ايشان ( 5 ) است بدرستى ، و گم شود از ايشان آنچه فرا بافته باشند . بگو كيست كه روزى مىدهد شما را از آسمان و زمين ، يا كيست كه قادرست بر گوشها و چشمها ، و كيست كه بيرون آرد زنده از مرده ، و بيرون آرد مرده را از زنده ، و كيست كه تدبير كند كار را ، گويند خداى بگو كه نمىترسى شما . آن خداى است خداوند شما براستى ، چيست پس ( 6 ) حق مگر گمراهى كجا مىگردانند شما را ؟ همچنين واجب شد عذاب خداى تو بر ( 7 ) آنان كه فاسق شدند كه ايشان ايمان نمىآرند . [ 137 - پ ] بگو كه هستند از انبازان شما كسى [ كه ] ( 8 )

--> ( 2 - 1 ) . اساس : ندارد ، از آو ، افزوده شد . ( 8 - 3 ) . اساس : آنچه ما را مىپرستيد ، كه با توجّه به ترجمهء مجدد همين آيه در متن تصحيح شد . آو ، بم : مىپرستدندى ، آج ، لب : مىپرستيدند . ( 4 ) . كذا در اساس ، آو ، آج ، بم ، مج ، لب . ( 5 ) . آو ، آج ، بم : با خداى آن كه خداى ايشان . ( 6 ) . آو ، بم از . ( 7 ) . آو ، بم : ور .